آسمان شب تابستان

با الهام از یک برخورد شانسی، کوتاهِ کَن اِسکینازی در گل نشسته و به لذت گفت‌وگوهای بی‌هدف فرو می‌رود. در پهنهٔ شبانه‌ای از سیاه‌های ژرف و سفیدهای درخشنده، این سفر کوتاه به صورت فیلمی در اندازهٔ کوچک دنبال کاراکترهای مستِ خود است که می‌درخشند، صحبت می‌کنند و به آسمان‌های گسترده نگاه می‌کنند.