خط داستانی
از طریق مونولوگ تالبیا بی خوابی مزمن خود را توصیف می کند. او علت آن را نمی داند و شب های طولانی پر از درد بیدار می ماند. هنگامی که تالی با آ گم، ماهی طلایی که در کیسه های چشمش زندگی می کند، ملاقات می کند، رابطه جالبی بین آن دو شکل می گیرد.
