خط داستانی
برای چند دهه، باربارا دین صدای ماندگار خود را به جنبشهای عدالت اجتماعی در خلیج سانفرانسیسکو و فراتر از آن سپرد و در این راه پروندهای چشمگیر از FBI به دست آورد. با احترام عمیق از سوی ستارگان همجنسانگارانه در موسیقی فولک، بلوز و جاز، دین میراثی گسترده با موسیقی، فعالگری و عشق ساخت. همانگونه که تصویر جشنمانند مورن گاسلینگ نشان میدهد، همبستگی اولیه با کسانی که از بیعدالتی نژادی و اقتصادی رنج میبردند، اشتیاق دین را شعلهور کرد تا از استعدادش برای پایداری افراد حاشیهنشین استفاده کند. به جای دنبال کردن شهرت، او از غرایز مادری خود پیروی کرد تا خود و خانوادهاش را در میان نسلهایی از اجراکنندگان فعال مستقر سازد. بونی رایت، جین فندان و دیگر چهرههای شاخص درباره رویکرد منحصربهفرد دین در شکلدهی و شکلپذیر بودن او در انقلابهای اجتماعی پر هیجان از دهه پنجاه تا کنون گواهی میدهند. در آستانه نودسالگی، دین با پیانونواز ویژوال تامی هال به منظور بزرگداشت زندگی که بیدار و مرتبط باقی میماند و به اصول خود وفادار است، با انرژی به تورهای کنسرت میپیوندد. یک ستاره در میان بسیاری، این همه را روشن میکند.
