چیپ درون من

فیلم بر پایه پنج پرونده از افراد دارای ایمپلنت در سر است. در پس‌زمینه محبوبیت روزافزون موضوع «چیپ» و ترس از کنترل توسط هوش مصنوعی، فیلمسازان پنج داستان دراماتیک را می‌آورند که «چیپ در سر» نیاز حیاتی است. با کمک ایمپلنت‌ها، پزشکان ناشنوایی را درمان می‌کنند، لرزش بیماران مبتلا به پارکینسون را از بین می‌برند، تشنج را متوقف می‌کنند و دیتونیا را بهبود می‌دهند. این پژوهش‌های علمی اخیر ما را به کجا می‌رساند؟ آیا ممکن است با کمک فناوری افراد را کنترل کرد و در استفاده از آن با چه مسائل اخلاق عصبی مواجه می‌شویم؟