بعد از سقوط

در روزهای اولیه کودتای ۱۲ سپتامبر، متین پنج ساله برای مادر خود منتظر است و به خود می‌خواند و به بیرون نگاه می‌کند. اما مادرش Ayten دستگیر و به زندان می‌رود. چون کودک تنها در خانه است، او را به سلول مادرش می‌برند، اما با هر شوخی و بازی مادرش، متین از آنچه در حال رخ دادن است مطلع است. روز بعد، پدربزرگ متین، حسین افه، که در بلاکازادا زندگی می‌کند، می‌آید تا او را به خود بیاورد و روزهای آزادی او در جزیره آغاز می‌شود. دوستانش او را به خاطر نام «کمونیست» که برای مادرش برچسب زده‌اند از جمع جدا می‌کنند. اما متین حتی نمی‌تواند کلمهٔ «کمونیست» را به درستی بیان کند. از کنار گذاشته شدن تأثیر می‌پذیرد و نگرانِ عکسی از پدرش است که روی پوسترهای «خواسته‌شده» هم در کل جزیره آویزان است.