خط داستانی
فضای موازی دیدار با عکاسی ساخته شده است؛ یک تصویر کوچک دقیقاً اندازه دو قاب فیلم است و به شکل بازتاب دو گانه می درخشد که وحدت زمانی و مکانی سابق را به تکه هایی تجزیه می کند و فرایندهای عکاسی را به استعاره ای برای فرایندهای روانی تبدیل می کند
